Haay! traffic na naman. Hehe! Ayos lng siguro para makapagisip isip lang ng mga bagay na nangyari sa buhay ko. Ilang araw na rin akong puyat at pagod, simula pa noong sunday. Kung nakakalipad lang ako iyung mabilis..(baka nakakalipad nga mabagal naman..haha!) o kaya may instant teleportation ako katulad ni Gokou sarap sana ng buhay ko. Pero ang pinakamalapit na sa pangarap kong makauwi kagad sa bahay ay matapos na iyung improvement ng SLEX o kaya magkaron ng bullet train papunta sa amin. Nakakapagod rin magdala ng kotse, mas mabilis ka nga makakauwi pero kapalit naman iyung pagod mo. Pero at least kumpara sa kung nakasakay ka sa bus, ikaw ang nagdedesisyon ng diskarte mo sa kalye para makauwi kagad. Dami nangyari ngayong araw at isa na dun iyung hindi na naman ako nakakain ng breakfast. Haha! Sarap kumain talaga at siempre matulog. Hehe!

So ano ba mga naisip ko. Ang naisip ko, siempre iyung nangyari sa akin bago umuwi. Nakakalungkot talaga. tsk tsk...Naisip ko rin minsan napakaboring ng buhay. Ano na gagawin ko kapag graduate na ako. Haay! pahirap ng pahirap ang buhay. Dati laro lang ginagawa ko at kung may exam man puwede mo ng aralin ng isang gabi lang ang tatlong subjects para sa quarterly exam niyo. Ngayon kung ano anong  bagay ang kelangan aralin. Minsan kalokohan na. Mas masarap pa ang buhay dati dahil may service. Pagkagaling sa klase sakay ka na tapos hatid ka pa diretso sa bahay mo. Ngayon kelangan pa ng tatlong sakay para makauwi. Nakakapagod talaga, may lakaran pa papuntang bahay. Bukod dun naisip ko rin, ang hirap naman makipag interact sa mga tao. Hindi mo sila katulad so kelangan iadjust mo sarili mo; e nahihirapan ako. Mahirap kasi, masasaktan ka lang, maiinis, siempre maraming bagay na hindi mo inaasahan ang mangyayari. Isa pang inisip ko ay nakakatamad na magpictorial para sa grad pic. Hirap naman magisip ng damit at gagastos ka pa. Sabado pa sha...tae naman gusto ko matulog.

***

Inaantok na ako...sa susunod ko na siguro ito tatapusin...

This is the real entry on diaspora... Anyway, this is an entry for my sister who just left recently to work in the US of A. Thanks for everything ate; I'm really glad that you're my ate. Salamat sa pag-aalaga mo sa akin simula nung bata pa ko hanggang sa may mga buhok buhok na ko sa legs, sa mukha at sa kung saan saan pa. Salamat sa paghuhugas mo ng aking puwet at sa pagpapalit sa aking lampin. Itinuring mo kong parang anak at parang mas paborito mo pa ko sa mga pamangkin ko. Para ko na ring mga kapatid sila. Dalawang taon lang naman ang tanda ko sa panganay mo at pareho pa kami ng birthday. Lintek na yun! Lagi nalang nakikisali sa birthday ko. Parehong pareho kami ng regalo iba nga lang ang kulay ng kanya. Haha! At least dalawa ang birthday cake namin. Di ko malilimutan ang paghahatid at sundo mo sa akin sa mga birthdays, sa mga practice, sa mga debut at kung saan-saan pa. Isang text ko lang sa iyo kahit nasa laguna ka pa susunduin mo ko kahit anong oras. May bonus pang kasama dahil papakainin mo pa ako. Kahit anong kainin ko kahit gaanong karami pa. Si ate ay parang achay na ang dating. Grabe maglinis iyun ng bahay. Masaya siya maglinis ng bahay, ng bahay namin, ng bahay ng iba. Haha! Ewan ko kung bakit masaya siyang ginagawa iyun. Pero magaling maglinis iyun! Haha! Pati ng ngipin. Laging duguan ang gilagid ko kapag kaw naglilinis e. Medyo loshang na loshang na yata itsura mo ate. Sorry kung di ko man lang kaw napag-spa. Iyun ang isa sa mga regrets ko; feeling ko sobrang pagod na pagod na si ate. Gusto ko talaga siyang iblowout or basta gusto ko lang siya magrelax and pakasaya. Wala ko masabi kay ate; alam na alam niya kung pano ako pasayahin. Haha! Lagi akong may merienda. Mapagbigay at mapagmahal kasi si ate. Laging may dalang mga prutas at kung ano anong pagkain dito. Alam niya mga hilig ko katulad ng hopia, siomai at siopao. Haha! parang puro pang instik ah. Buti na lang intsik naging asawa ni ate. Kapag nag-aaway kami ng parents ko sa kanya ko pumupunta at kumakain. Kapag ayaw ko ang pagkain dito pupunta lang ako dun para kumain den sibat na. Para akong hari dun. Kapag pumunta ko dun, laging niyang sasabihin "O, Jan (pamangkin ko) ipag-ahin mo na ang tito mo." Nyahahaha! naisahan ko na naman si Jan. Inuutusan lagi ni ate para pagsilbihan ako. Si ate ang kakampi ko, pareho siguro kaming naiinis sa ugali ng magulang namin. Haha! Pero mas mabait si ate kasi di ko pa siya nakitang magalit kina daddy. Kapag nag-away kami nina daddy wala naman iyung sasabihin,  may pagkaneutral na kahit lam niyang ako iyung mali ok lang sa kanya. Si ate ang pinaka cool kong ate. Kahit anong trip ko ok lang sa kanya. Kahit alam kong di niya gusto. Ang pinakagusto ko sa kanya ay iyun dahil di ko nararamdaman na ayaw niya. Di niya pinaparamdam, wala siyang parinig, walang wat's up wid the face. Si ate ang pinaka una kong driving instructor. Nung sinabi kong gusto ko na magdrive habang nagdadrive siya. Sabi kagad niya sa akin, madali lang namang magdrive. Tapos pinagtututuro na niya iyung ibang bagay about sa mga clutch, gas at breaks. Haha! Thanks ate! Medyo nagegets ko naman ang sinasabi mo. Kahit wala pa kong lisensya. Go lang ng go. Kahit sabi ko hanggang may EDSA lang. Sasabihin mo sa akin pagkadating dun "Sige, ituloy mo na hanggang bahay." Tapos ako "Talaga ate?!?!" Haha! kakagulat talaga kasi dahil wala pa kong lisensya ate!!! Buti ka pa ate pinagtitiwalaan mo ko sa pag dadrive. Kahit gamitin ko ng gamitin ang kotse mo. Di ko makakalimutan ang mga kotse mo. Haha! Kapag gamit ko iyung vanette mo feeling ko lilipad na tayo sa may fly over e. Iyung sentra naman. Grabe medyo bulok na iyun ate. Pero masarap iyun idrive sa Santa Rosa dahil parang pang dito lang talaga siya. Magaan ang manibela nun e. Haha! kaso medyo mabagal na at minsan ayaw magstart. Haha! Pero isa iyun sa mga paborito kong kotse. Minsan nga lang kinahihiya ko dahil iyun ba naman ang pinanghatid mo sa akin sa debut yata o sa prom ko! Ano ba naman ang ieexpect ko. Haha! habang nagdadrive ako ng walang lisensya sasabihin mo sa akin na naconfiscate din ang lisensya mo. Grabe! Like teacher like student. Pareho pala tayong nagdadrive ng walang lisensya. Ano na lang kaya gagawin natin kapag nahuli tayo?! Napakasarap ni ate magluto parang kami lang ni kuya ang di nagluluto dito sa bahay ah. Natutunan na ng mga ate ko ang mga luto at mga sikretong luto ng pamilya namin ah. Parang minsan mas masaarap ka na magluto kay ate Shelley. Ang isa ko pang di makakalimutan at laging naaalala kapag nag-susupermarket kami ay sa may cashier. Dahil nagpunta tayo sa 10 or less items lang, e more than 10 ang dinala natin. Tapos sinasabi na namin sa iyo ni Jan na sa iba na lang tayo. Tapos pag dating natin sa may counter sabi ng babae 10 or less lang. Tapos ang sabi mo "Apat kami". Oo nga naman apat naman tayong magkakasama ah. Haha! Galing ni ate.  Si ate medyo mapanglait yan e. Haha! lagi akong tawa ng tawa kapag nagkukuwento siya lalo na kapag nagdadrive siya tapos katabi ako. Kapag tawa na ko ng tawa, kikilitiin pa niya ko. Pero minsan kontian na lang sana niya ang panglalait. Buti na rin at napagsilbihan kita kahit konti. Minsan nagpupuyat rin ako para ipagtype ka at sa konting panahon ng aking pagdadrive naihatid ko na rin ikaw. Ate thanks sa lahat. Bago umalis si ate nagrosary muna kami. Kahit nagkakandaiyak iyak na si mommy habang nagdadasal di ko pa rin nararamdaman ang iyak. Pero nung umalis na kami at pasakay na ng kotse, pagkayakap ni ate at pasakay na sa kotse. Iyak ako ng iyak. Naalala ko kung gaano kabait si ate. Umiyak ako na parang bata iyung di mapigilan iyung bibig na parang naninigas na nakababa iyung dalawang side. Iyung parang sa sad smiley. Ganun! Tapos di ko talaga mapigilan iyung iyak ko na parang iyung sinusinok iyung nangyayari. Ay ewan, sana magets nyo.  Sa airport medyo ok naman na ako. Buti na lang. Ayoko namang magmukhang iyung mga nasa tv na parang mahihimatay na sa kakababay at kakaiyak. Haha! Niyakap ko ng mahigpit si ate. Pagkaalis niya hinatid na ako ni ate Shelley sa dorm. Habang nasa kotse umiiyak uli ako pero wala ng sounds ngyon. Hehe! Sana di nila napansin. Ate salamat uli sa lahat ng naituro mo sa kin, sa lahat ng pag-aalaga, sa lahat ng pagod, sa lahat ng pagmamahal. Di ko na kaw nagawan ng sulat bago umalis so kahit dito lang nagawan kita. Pero di mo naman to mababasa e. Hehe! Lagi kang mag-iingat! Nandito naman ako para sa mga pamangkin ko e. Ako ang "Tito Ross" nila. bwahaha! Love Ross.

P.S. Salamat at nagkaron ako ng mga ate. Para ko na kayong mga magulang. Salamat din sa mga ateng inaalagaan ang mga kapatid nila. Lagi niyo lang bigyan ng mga regalo at pasalubong ang mga kapatid niyo. Pagkagaling niyo ng dorm kahit itlog ng pugo o isang box ng munchkins masaya na kami.  Hehe! =)